Gjumi i mjaftueshëm garanton mirëqenien e trupit dhe na bën më produktivë gjatë gjithë ditës. Ne e dimë mirë, në fakt, se çfarë do të thotë të kalosh një natë pa gjumë ose të kesh vetëm disa orë pushim pas: pasojat e zgjimit nuk kërkojnë shumë kohë për t’u ndjerë.

Nga një hulumtim i ri, i botuar në revistën e specializuar ‘Experimental Physiology’, është shfaqur edhe një korrelacion mes kohës që shkoni për të fjetur dhe rrezikut të shfaqjes së diabetit të tipit 2. Le të shohim me radhë.

Studimi bazohet në kronotipin, pra prirjen fiziologjike që e bën një subjekt më aktiv në një moment të caktuar të ditës se një tjetër dhe ndikon në aktivitete të ndryshme njerëzore, nga gjumi te oreksi.

Bazuar në këtë vlerë, kampioni i të rriturve me sindromë metabolike që u mor në konsideratë u nda në dy grupe, kronotipët e hershëm (ose ngritësit e hershëm) dhe kronotipet e vonshme.

Ndër parametrat e ndryshëm të vëzhguar, pra, janë rrahjet e zemrës dhe perceptimi i përpjekjes gjatë aktivitetit fizik në një rutine.

Çfarë doli? Hulumtimi i kryer zbuloi se kronotipet e hershme – pra ata që zgjohen herët dhe janë aktivë herët në mëngjes – janë më të ndjeshëm ndaj insulinës.

Përveç kësaj, gjatë natës si dhe me aktivitet fizik ata janë në gjendje të djegin më shumë yndyrë. Rezultati është një ekspozim më i ulët ndaj rrezikut të diabetit dhe sëmundjeve që prekin sistemin kardiovaskular.

Megjithatë, anasjelltas, kronotipet e vona – domethënë, të gjithë ata që janë përgjithësisht më aktivë në orët e vona të pasdites dhe në mbrëmje, dhe për këtë arsye qëndrojnë zgjuar deri në mes të natës – janë në rrezik të rezistencës ndaj insulinës.

Prandaj, fotografia konfirmon edhe një herë rëndësinë e mbajtjes së një ritmi të rregullt në ciklin e gjumit/zgjimit që privilegjon aktivitetin e mëngjesit në mënyrë që të mos sforcojë orën biologjike më natyrale dhe të përfundojë duke e ndryshuar atë me pasoja të rënda për shëndetin.