Një nga ushqimet më të njohura në stinën e verës është shalqiri, i përsosur në fund të një vakti ose për të thyer urinë pa u ndjerë në faj.

Freskues dhe i lehtë, në fakt, shalqiri është ndër perimet – po, nuk është frut! – që blihet më shumë në verë, i aftë për të bashkuar të rinj dhe të vjetër.

Falë marrjes së ulët të kalorive, një fetë është ushqimi perfekt i mesditës edhe në rastin e dietave për t’u dobësuar.Me një fuqi të lartë hidratuese (përbëhet nga rreth 90% ujë), shalqiri garanton gjithashtu lëndë ushqyese të çmuara.

Midis tyre, për shembull, vitaminat (A, B6 dhe C), mineralet (kalium dhe magnez) dhe fibra të dobishme për mirëqenien e trupit. Mbi të gjitha, megjithatë, dominon likopeni, një antioksidant i fuqishëm i cili është përgjegjës për ngjyrën e kuqe të ndezur.

I pranishëm edhe tek domatet, ky komponent është një aleat për të mbajtur nën kontroll nivelet e kolesterolit dhe presionit të gjakut. Gjithashtu ndihmon në parandalimin e sëmundjeve të zemrës dhe disa llojeve të kancerit.

Por si mund ta dallojmë një shalqi të ëmbël dhe të pjekur kur jemi në supermarket apo në treg? Ka disa detaje që duhet t’i kushtoni vëmendje në mënyrë që të jeni të sigurt për të sjellë një pjatë të shijshme në tryezë.

Së pari, duhet të kontrollojmë ‘rrjetën e merimangës’ në lëkurën e jashtme, d.m.th. fije që kalojnë nëpër sipërfaqe. Këto, edhe pse të pahijshme, nënkuptojnë se bletët u vendosën në shalqi gjatë fazës së pjalmimit dhe janë një tregues i ëmbëlsisë.

Përveç kësaj, pjesa e verdhë (që tregon pikën ku shalqiri prek tokën) duhet të jetë e errët dhe jo e bardhë. Më pas, kushtojini vëmendje formës: është më mirë të zgjidhni shalqinj të rrumbullakosur dhe kompakt, me përmasa mesatare, në krahasim me ato me formë të zgjatur.

Le t’i hedhim një sy edhe kërcellit: nëse është i thatë, do të thotë që shalqiri është gati për t’u shijuar. Së fundi, nëse kur e hapim shalqirin në shtëpi, ka të çara brenda, është më mirë të mos e hamë pasi janë sinjal i përdorimit të kimikateve gjatë kultivimit.